قرارمان همین بود

بیایی و قصه های نیامده را انتظار بکشیم

 پای سپیدارها
 گنجشکها را دفن کنیم
 برای جوجه ها فاتحه بخوانیم
 برای جوخه ها فلسفه
 شلیک نکنیم
 زانو بزنند
 فریاد نزنیم
 تسلیم بشوند...

 ما میراث دار سبیلهای چنگیزیم
و چه با شتاب نسلمان می رسد به لنگی تیمور
 از ما فقط دو چشم
 زبانی
فلسفه ای
 و یک قرار مانده است.

                          حبیب الله رزمجویی

به نام خدا  

از آشنا به غریبه
از آشنا به غریبه
  فردا جشن میگیریم فراموش زیستن را
پشت خاکریزها
  بهتر که با گلوله های نقره ای
و شاعرانگی چند مین
 ما را همراه
نه همراز....

 یادت باشد
  خردسالی ام را پنهان موهای عروسکت
 و شکسته های مسلسلم را هدیه بخری
خورشید خط اول!
  گفتم خط اول...!
زیر این جمله خط بکشیم
 بعد
 پایان بده به هر چه بازی
  منتظرم،صلح از چشمهای شبنم زده ات بچینم

 قرارمان فردا
 یشاپیش خط اول
 دختر متولد آسمان!
با شماره پلاک ستاره های بی انتها...

                                  شهدخت زارع گلستانی